Review: De Drop: De Engste Roadtrip (Videoland)

In dit artikel:

Stuk TV is terug met een nieuw videoland‑format: De Drop: De Engste Roadtrip, een spelshow-achtige variant op het spookjagers-concept (denk Ghost Hunters) waarin bekende Nederlanders spooklocaties in het Verenigd Koninkrijk bezoeken. Elke aflevering verkent de vaste sterrencast ­— Katja Schuurman, Filmon Wesselink, Chatmo, Luna Nieuwboer, Melisa van der Meijde en Duncan Tromp — een afgelegen plek, krijgt achtergrondverhalen en ’s avonds trekken twee BN’ers met een Stuk‑influencer naar binnen, uitgerust met zichtbare tech‑gadgets en camera’s.

De première speelt zich af in een ondergrondse bunker waar twee deelnemers een uur alleen moeten doorbrengen in verschillende secties, terwijl de rest in het hotel blijft. Het concept heeft sterke ingrediënten: mysterievolle locaties, spannende verhalen en een mix van bekende gezichten die jong publiek aantrekt. Toch knelt de uitvoering: de spanning voelt veel te geforceerd en gebeurtenissen vallen te vaak precies op de juiste momenten voor de camera, waardoor het geheel ongeloofwaardig overkomt. Doordat geluidseffecten en lampjes continu aanwezig zijn, ontbreekt echte stilte en leegte — elementen die in horror juist werken om je echt ongemakkelijk te laten voelen.

De recensent merkt dat vooral kinderen (eigenlijk doelpubliek, hier 11 en 13 jaar) niet bang waren en al na één aflevering afhaken. Vergelijkingen met eerdere Stuk‑formats als De kluis, Waar de f*ck is Stuk en vooral Jachtseizoen laten zien dat Stuk soms met scripting of regie‑patronen werkt die ouders doorzien; alleen Jachtseizoen slaagt erin nog voldoende écht spannend te voelen. Marketing en format‑keuze zijn wél ijzersterk bij Stuk TV, maar De Drop mist nu nog authenticiteit.

Kortom: veel potentie maar nu te veel show en te weinig echte dreiging. Met minder zichtbare speeltjes, meer stilte en echte duisternis zou het format beter tot zijn recht komen — dan kan De Engste Roadtrip wél een aangename, huiveringwekkende kijkervaring worden.